PODELA ŠTETNIH ZRAČENJA

Geopatogena-geovibraciona zračenja 

 
Geovibraciona zračenja su štetna zračenja, čiji se izvor nalazi ispod površine zemlje. Njihova pojava može da izazove sve ono što preseca, raslojava ili na bilo koji drugi način remeti prirodne homogenosti Zemljinih slojeva.

U ovu grupu zračenja spadaju: 

a) zračenje podzemnih vodenih tokova,
b) zračenje ruda, minerala,
c) zračenje geoloških pukotina i
d) zračenja nastala raspadanjem organskih materija.

 

Kosmička zračenja 

 
Interakcijom kosmičkih sila sa Zemljinim gravitacionim i magnetnim poljima, nastaju mrežna kosmička zračenja.
Linije mrežnih kosmičkih zračenja nisu štetne same po sebi, ali postoji mogućnost da se na njih prenese snop štetnih zračenja nekog drugog porekla, formirajući i čvorove. Kosmička zračenja formiraju mreže: 

a) Hartmanova globalna mreža (pravac S-J 2m, I-Z 2,5m, =21 cm),
b) Karijeva globalna mreža (pravac S/I - J/Z 3,5 m, = 50 cm),

Osnovi anatomije elektrozagađenja

100 biliona ćelija ljudskog tela međusobno komunicira putem finih, niskofrekventnih elektromagnetnih signala i kroz biohemijske reakcije. Ti signalni putevi prenose informacije koje se prevode u sve biohemijske i fiziološke procese tela. Neprekidno izlaganje elektromagnetnom zračenju može drastično da iskrivi i da naruši te ćelijske komunikacione puteve, što rezultuje abnormalnim ćelijskim metabolizmom i, na kraju, bolešću. Biološki stres izazvan elektrozagađenjem duboko ugrožava normalnu fiziologiju i međućelijsku komunikaciju. Zamislite haos koji nastaje prilikom pada komunikacionih sistema u gradu. U telu, na ćelijskom nivou, sličan haos nastaje kada se isključe normalni procesi i poremeti međućelijska komunikacija. Ćelijske funkcije se narušavaju, ćelijske membrane se stvrdnjavaju. Hranjive materije ne mogu da uđu, a toksini ne mogu da izađu. Raspad zdravih ćelijskih procesa dovodi do biološkog haosa u našim telima. Stotine studija su pokazale štetnost delovanja EMZ-a na imunološki sistem,[i] sintezu enzima,[ii] nervni sistem,[iii] učenje, raspoloženje i obrasce ponašanja.[iv] Izlaganje EMZ-u potencijalno može da ošteti sve aspekte života na molekularnom, ćelijskom, biohemijskom i fiziološkom nivou.

[i] Sienkiewicz ZJ, Saunders RD, Kowalczuk CI (1991), “Biological Effects of Exposure to Non-ionizing  Electromagnetic Fields and Radiation. II. Extremely Low Frequency Electrical and Magnetic Fields”, Izveštaj NRPB R239, Nacionalni odbor za radiološku zaštitu (NRPB), Chilton, UK.

[ii] Saunders RD, Kowalczuk CI, Sienkiewicz ZJ (1991), “Biological Effects of Exposure to Non-ionizing Electromagnetic Fields and Radiation. III. Radiofrequency and Microwave Radiation”, Izveštaj  NRPB R240, Nacionalni odbor za radiološku zaštitu, Chilton, UK.

[iii] Becker RO, Marino AA, “Effects of Electromagnetic Energy on the Nervous System”, rezime 5. poglavlja u Electromagnetism & Life, State University of new York Press, Albany, 1982, na http://www.ortho.lsuhsc.edu/Faculty/Marino/EL/EL5/Summary5.html .

[iv] Paneth N, “Neurobehavioral effects of power-frequency electromagnetic fields”, Environ Health Perspectives, decembar 1993.; 101(S4):101-106.